ΝΕΑ

Λιπάσματα – κύρια στοιχεία

Τα λιπάσματα γενικής χρήσεως συμβολίζονται με τρεις αριθμούς: Ο πρώτος αφορά την περιεκτικότητα σε άζωτο, ο δεύτερος σε φωσφόρο και ο τρίτος σε κάλιο. Έτσι, ένα λίπασμα χαρακτηριζόμενο ως 11-52-10 περιέχει 11 μέρη αζώτου, 52 μέρη φωσφόρου και 10 μέρη καλίου. Ένα τέτοιο λίπασμα χαρακτηρίζεται ως “σύνθετο λίπασμα”[6]. Άρα, σε ένα σάκο λιπάσματος βάρους 100 κιλών περιέχονται 11 κιλά αζώτου, 52 κιλά φωσφόρου και 10 κιλά καλίου.

O ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΑ ΦΥΤΑ

Το άζωτο είναι ζωτικής σημασίας για όλες τις καλλιέργειες και είναι το στοιχείο κλειδί στη λίπανση ,για τον έλεγχο της βλάστησης και κατ’ επέκταση της καρποφορίας των δένδρων.

Το άζωτο στα φυτά:
Αποτελεί δομικό συστατικό του μορίου της χλωροφύλλης και είναι υπεύθυνο για την φωτοσύνθεση.
Είναι απαραίτητο για την αξιοποίηση των υδατανθράκων.
Είναι συστατικό των ενζύμων.
Είναι συστατικό των αμινοξέων, τα οποία αποτελούν τις δομικές μονάδες των πρωτεϊνών.
Τέλος το Ν ευνοεί την πρόσληψη και αξιοποίηση άλλων θρεπτικών στοιχείων.
ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ
Το άζωτο το συναντάμε σε οργανική μορφή και σε ανόργανη. Οι κυριότερες ανόργανες μορφές αζώτου είναι η νιτρική και η αμμωνιακή. Τα φυτά χρησιμοποιούν και τις δύο μορφές του αζώτου αλλά γρηγορότερα απορροφούν τη νιτρική μορφή.

Γενικά το άζωτο μετά την εφαρμογή του στο έδαφος εμφανίζει μεγάλες απώλειες. Συχνά οι απώλειες ξεπερνούν το 50% του αζώτου που αρχικά εφαρμόσαμε.

Το νιτρικό άζωτο :
α) Έκπλυση των νιτρικών στα υπόγεια νερά. Η συγκεκριμένη αρνητικά φορτισμένη μορφή του αζώτου είναι ιδιαίτερα ευκίνητη στο έδαφος και εκπλένεται εύκολα με κίνδυνο να ρυπάνει τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα.

β) Απονιτροποίηση : Το νιτρικό άζωτο σε αναερόβιες συνθήκες (συνθήκες που συνήθως επικρατούν μετά από κατάκλιση) εμφανίζει απώλειες με την εξαέρωση αέριων μορφών αζώτου ( ΝΟ, ΝΟ2, Ν2).

Για τους παραπάνω λόγους και την μείωση των απωλειών το νιτρικό άζωτο απαιτεί τακτικότερες λιπάνσεις σε μικρές δόσεις κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Θα πρέπει γενικά να αποφεύγεται η χρήση του περιόδους έντονων βροχοπτώσεων ή ποτισμάτων.
Το αμμωνιακό άζωτο είναι σταθερή μορφή αζώτου. Προσροφάται από τα σωματίδια του εδάφους και δεν εκπλένεται τόσο εύκολα με τη βροχή ή με την άρδευση.

Το αμμωνιακό άζωτο :

α) Εξαέρωση αμμωνίας στην ατμόσφαιρα: η απώλεια αζώτου από το έδαφος υπό μορφή αέριας ΝΗ3 αποτελεί μια από τις κυριότερες μορφές διαφυγής του Ν προς την ατμόσφαιρα και μια από τις πιο σημαντικές αιτίες για το χαμηλό βαθμό αξιοποίησης του Ν από τις καλλιέργειες.

Η συγκέντρωση της αμμωνίας στο εδαφικό διάλυμα αυξάνει σημαντικά κατά την προσθήκη αμμωνιακών λιπασμάτων ή λιπασμάτων κοινής ουρίας. Τα λιπάσματα αυτά εμφανίζουν απώλειες αζώτου λόγω εξαέρωσης 30-50%.

ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΥΤΟ

Το άζωτο μετακινείται γρήγορα μέσα στα φύλλα και ως εκ τούτου τα συμπτώματα τροφοπενίας εκδηλώνονται πρώτα στα κατώτερα φύλλα, αλλά μπορεί να προσβληθεί ολόκληρο το φυτό. Τα συμπτώματα είναι φύλλωμα με ανοικτό πράσινο χρώμα αρχικά και αργότερα κιτρινοπράσινο ή κίτρινο με παρουσία νεκρώσεων στα κατώτερα φύλλα.
Οι βλαστοί έχουν μικρή ανάπτυξη, είναι λεπτοί, ξυλώδεις ανορθωμένοι με μικρά φύλλα σε οξείες γωνίες. Μικρού μεγέθους καρποί.

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΑ ΑΖΩΤΟΥ

Η τροφοπενία αζώτου είναι πιθανό να προκληθεί:

Μετά από έντονες βροχοπτώσεις
Σε αμμουδερά – ελαφρά εδάφη
Σε υψηλά επίπεδα P ή Κ.
Η τροφοπενία αζώτου έχει ως συνέπεια την γενικότερη καχεξία των φυτών. Τα παλαιότερα φύλλα παίρνουν ανοικτοπράσινο ή κιτρινοπράσινο χρωματισμό. Το κιτρίνισμα ξεκινάει από την άκρη των φύλλων. Σε προχωρημένο στάδιο προκαλεί νέκρωση των χαμηλότερων φύλλων (παλαιότερων).

Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται είτε λόγω άλλων τροφοπενιών, είτε για άλλους λόγους. Θα πρέπει πάντα να παίρνεται την γνώμη τοπικού γεωπόνου. Έγκυρη διάγνωση τροφοπενιών προκύπτει μετά από εδαφοανάλυση και φυλλοδιαγνωστική.

ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΑΖΩΤΟΥ

Η περίσσεια αζώτου ευνοεί την υπερβολική βλαστική ανάπτυξη εις βάρος της ανθοφορίας και της καρποφορίας.

Περίσσεια αζώτου μπορεί να προκληθεί σε συνθήκες ξηρασίας.

Καθυστερεί την ανθοφορία
Ελαττώνει την αντοχή των φυτών στις χαμηλές θερμοκρασίες. Τα φυτά γίνονται ευπαθή στους παγετούς.
Η περίσσεια αζώτου μπορεί να προκαλέσει τροφοπενία καλίου (Κ), ψευδαργύρου (Zn), σιδήρου(Fe), ασβεστίου (Ca), και βορίου (Β).

Fertammon Special 25-0-0 (25kg)

Nitrocan 26-0-0 Ασβεστούχος Νιτρική Αμμωνία 40kg

Νιτρική Αμμωνία Nutrammon 34,5 34,5-0-0 40kg

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΣΤΑ ΦΥΤΑ

Ο φώσφορος στα φυτά:
Λειτουργεί σαν μεταφορέας ενέργειας μέσα στο φυτό.
Βοηθάει στην καλή ανάπτυξη του ριζικού συστήματος.
Ενισχύει την καταβολή αναπαραγωγικών οργάνων.
Επιταχύνει την ωρίμανση.
Ενισχύει τον σχηματισμό σπόρων.

ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ

Ο φώσφορος είναι ένα εξαιρετικά δυσκίνητο στοιχείο στο έδαφος ,το οποίο ακινητοποιείται ή καθιζάνει και ως εκ τούτου είναι πολύ λίγο διαθέσιμο για τα φυτά.

Η συγκέντρωση του διαλυτού φωσφόρου στο έδαφος συνήθως είναι πολύ μικρή για διάφορες αιτίες. Στα ουδέτερα pH ο φώσφορος τείνει να σχηματίσει δυσδιάλυτα σύμπλοκα με το αργίλιο και το σίδηρο, ενώ σε αλκαλικά εδάφη με το ασβέστιο και το μαγνήσιο, τα οποία κατακρημνίζονται από το εδαφικό διάλυμα. Για τους παραπάνω λόγους η συγκέντρωση του διαλυτού φωσφόρου στο εδαφικό διάλυμα είναι πολύ χαμηλότερη συγκριτικά με άλλα στοιχεία.

Στο εδαφικό διάλυμα τον συναντάμε με την μορφή μονοσθενών H2PO4– και δισθενών H2PO4– ορθοφωσφορικών ανιόντων.

Το pH του εδάφους είναι αυτό που παίζει τον κύριο ρόλο στη διαθεσιμότητα του φωσφόρου.

Σε εδαφικά pH μικρότερα του 6,8 κυριαρχεί το μονοσθενές ορθοφωσφορικό ανιόν που απορροφάται εύκολα από το ριζικό σύστημα. Σε εδαφικά pH μεταξύ 6,8 και 7,2 κυριαρχεί το δισθενές που απορροφάται δυσκολότερα. Σε αλκαλικα εδαφη με pH μεγαλύτερο από 7,2 κυριαρχεί το τρισθενές ανιόν PO4= το οποίο είναι πολύ δύσκολα απορροφήσιμο ιδιαίτερα όταν επικρατούν χαμηλές θερμοκρασίες.

Συνεπώς για να αυξήσουμε την διαθεσιμότητα του φωσφόρου στα φυτά θα πρέπει:

Να επιλέγουμε λιπάσματα που περιέχουν φώσφορο με υψηλή υδατοδιαλυτότητα.
Να προσπαθούμε να ρίξουμε το pH του εδάφους κάτω από 7.
Να ενσωματώνουμε το λίπασμα που περιέχει φώσφορο ώστε να πλησιάσουμε όσο γίνεται την ριζόσφαιρα.
Να επιλέξουμε την διαφυλλική εφαρμογή λιπάσματος που περιέχει φώσφορο.
ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΥΤΟ

Ο φώσφορος είναι ευκίνητος μέσα στο φυτό και ως εκ τούτου τα συμπτώματα τροφοπενίας εκδηλώνονται πρώτα στα παλαιότερα φύλλα.

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΑ ΦΩΣΦΟΡΟΥ

Η τροφοπενία φωσφόρου είναι πιθανό να προκληθεί:

Σε εδάφη με κακό αερισμό
Σε εδάφη με pH πάνω από 7
Η τροφοπενία φωσφόρου έχει ως συνέπεια:

Το νανισμό των φυτών και την πρόωρη πτώση των φύλλων.
Οι φυτικοί ιστοί γίνονται μαλακοί και υδαρείς.
Το φύλλωμα σα κάποιες καλλιέργειες αποκτά ακανόνιστο βαθύ πράσινο χρώμα (καπνός, βαμβάκι). Συχνά εμφανίζεται κόκκινο χρώμα ή βυσσινί, κυρίως περιφεριακά.
Τα φυτά αποκτούν φτωχό ριζικό σύστημα.
Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται είτε λόγω άλλων τροφοπενιών, είτε για άλλους λόγους. Θα πρέπει πάντα να παίρνεται την γνώμη τοπικού γεωπόνου. Έγκυρη διάγνωση τροφοπενιών προκύπτει μετά από εδαφοανάλυση και φυλλοδιαγνωστική.

ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΦΩΣΦΟΡΟΥ

Η περίσσεια φωσφόρου είναι σχεδόν αδύνατο να προκαλέσει φυτοτοξικότητα.

Η περίσσεια φωσφόρου μπορεί να προκαλέσει την τροφοπενία σιδήρου (Fe), ψευδαργύρου (Zn), και μαγγανίου (Mn), το χαλκό (Cu), και το άζωτο (Ν).

Ο φώσφορος δρα συνεργατικά (θετική αλληλεπίδραση) με τα στοιχεία βόριο (Β), ασβέστιο (Ca), μολυβδαίνιο (Mo) και μαγνήσιο (Mg)

PhosFert® 20 0-20-0 (+27)

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΣΤΑ ΦΥΤΑ

Το Κάλιο είναι το θρεπτικό συστατικό – ρυθμιστής του μεταβολισμού των φυτών.

Το κάλιο στα φυτά:
Ρυθμίζει το άνοιγμα και κλείσιμο των στοματίων, κατά συνέπεια την υδατική οικονομία γενικότερα του φυτού και το κάνει ανθεκτικό σε περιόδους ξηρασίας ή παγετού.
Είναι χαρακτηριστικό θρεπτικό στοιχείο που δίνει καλύτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά στους καρπούς(μέγεθος, γεύση, χρώμα)
Αυξάνει την περιεκτικότητα πρωτεΐνης στα φυτά.
Ενισχύει την δράση τουλάχιστον 80 ενζύμων.
Ευνοεί τον σχηματισμό κυτταρίνης και ελαττώνει το πλάγιασμα.

ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ

Το κάλιο ανταγωνίζεται έντονα με τα στοιχεία Άζωτο, Μαγνήσιο, Ασβέστιο. Η σχέση Κ+Mg/Ca είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εκδήλωση ή μη ανωμαλιών στα φυτά και καθοριστική για την ποιότητα τους. Εντατικές αρδεύσεις ή έντονες βροχοπτώσεις μπορούν να προκαλέσουν έκπλυση του καλίου.

ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΙΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΥΤΟ

Το κάλιο είναι ευκίνητο στοιχείο μέσα στο φυτό και ως εκ τούτου τα συμπτώματα τροφοπενίας εκδηλώνονται πρώτα στα παλαιότερα φύλλα.

ΤΡΟΦΟΠΕΝΙΑ ΚΑΛΙΟΥ

.Η τροφοπενία καλίου είναι πιθανό να προκληθεί:

Σε εδάφη αμμώδη.
Σε εδάφη με περίσσεια σε μαγνήσιο (Mg), ασβέστιο (Ca) και άζωτο (Ν).
Η τροφοπενία καλίου έχει ως συνέπεια:

Ωχροκίτρινη απόχρωση της περιφέρειας των φύλλων.
Ο μεταχρωματισμος αυτος επεκτεινεται προς το εσωτερικο των φυλλων και στα μεσονευρια διαστηματα.
Οι βλαστοί του φυτού είναι ασυνήθιστα λεπτοί.
Δυσκαμψία και πρόωρη ξυλοποίηση των βλαστών.
Οι καρποί είναι μικρότερου μεγέθους, παρουσιάζουν μεταχρωματισμούς στο εσωτερικό τους, καθίστανται υδαρείς και μαλακοί, εμφανίζουν ωχροκίτρινες κυλιδες.
Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται είτε λόγω άλλων τροφοπενιών, είτε για άλλους λόγους. Θα πρέπει πάντα να παίρνεται την γνώμη τοπικού γεωπόνου. Έγκυρη διάγνωση τροφοπενιών προκύπτει μετά από εδαφοανάλυση και φυλλοδιαγνωστική.

ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΚΑΛΙΟΥ

Η τοξικότητα του καλίου εκδηλώνεται σαν τροφοπενία άλλων στοιχείων όπως του αζώτου (Ν), του ασβεστίου (Ca) και του μαγνησίου (Mg).

Το κάλιο αναπτύσσει συνεργιστική δράση με τα στοιχεία σίδηρο (Fe) και μαγγάνιο (Mn)

Masterkali 0-0-30+10MgO 25Kg

Masterkali 0-0-30+10MgO 25Kg (ΒΙΟ)

θειικό κάλιο 0-0-50,2 + 54 SO4 GranuPotasse